Waarom blijven bi-mannen in de kast?

Alles wat je te bespreken hebt over je biseksuele identiteit en je coming out, en wat niet onder seks of relaties valt.

Re: Waarom blijven bi-mannen in de kast?

Berichtdoor tommymulder » wo 13 okt 2010, 00:07

Spannende discussie. En volgens mij is het antwoord op de vraag 'waarom blijven bi-mannen in de kast' volledig terug te vinden in onze cultuur waar de heteronorm regel is. Sinds de moderne homo-emancipatie is daar de 'tegenstelling' homo-hetero bij gekomen. Als je geen hetero bent, dan ben je homo. Als je geen van beide bent is dat verwarrend. (En wie wil er nu verwarrend zijn: verwarrend is lastig.)

Ben je opgegroeid in deze cultuur, dan zul je te maken hebben met deze manier van denken. Vrouwen hebben vaak wat meer vrijheid wat biseksualiteit betreft omdat twee zoenende vrouwen door de meeste heteromannen 'geil' wordt gevonden (machocultuur inderdaad). Als je als man verliefd wordt op een andere man dan ben je eigenlijk onmiddellijk een homo, met alle negatieve connotaties daar omheen. Dus dan is het veiliger om in de kast te blijven.

Zelf heb ik jarenlang gekozen om mezelf homo te noemen. Pas sinds kort ben ik daarop terug gekomen en noem mezelf nu bi. Het voelt erg volwassen en erg bevrijdend. (Maar ook een beetje laat, zo op mijn 39ste...)

Hoe het ook zij, we blijven product van de cultuur waar we in opgroeien. Niet om al te filosofisch te doen, maar hoezo zouden we voor onze identiteit onszelf eigenlijk in een hokje moeten duwen?
tommymulder
 
Berichten: 1
Geregistreerd: di 12 okt 2010, 23:46

Re: Waarom blijven bi-mannen in de kast?

Berichtdoor joan » za 11 dec 2010, 01:45

Dat is een goede vraag; in sommige reacties zie je herkenbare punten. Bijv. Devje geeft wt zaken weer, maar toh zie ik niet alle redenen. Dat kan ook niet bij iets dat zo divers kan zijn.

Als Bi ben ik blij dat ik in redelijke annonimmiteit van de daken kan schreeuwen dat ik BI ben, maar in real-live heb ik helaas een dubbelleven: 1 van de BI kant die geheim moet blijven en 1 van mijn HE-kant die zo gangbaar is. Soms heb je van die momenten dat je zou willen dat iedereen om je heen wist dat je gewoon BI was, maar dan als je die reactie op voorand al hoort en hoe de gangbare gedachtewereld van al die bekrompen (sorry voor deze uitdrukking) meningen is, dan durf ik al niet meer uit de kast te komen.

Eigenlijk is het van de zotte dat dit zo is. Mijn inziens heeft dat niets te maken met mannelijkheid of stoerheid maar meer met angst (wellicht zelfs voor het onbekende).
Waar is die angst op gebaseerd? Wederom niet alleen op het gevoel maar vooral op de reacties die je zo rond om je heen opvangst. Ja zelfs als de moppen over holebi's voel ik mij ongemakkelijk. ik betrap me erop dat ik daar tegen wil ageren, maar dan is het erweer: die angst.

Ik heb al een getracht te ontdekken waar die angst op gebaseerd is. Maar helaas ik weet het nog immer niet. Wat ik wel weet is dat als ik ontdek dat er een Bi in mijn omgeving rondloopt die wel uit de kast is dan heb ik daar heel veel bewondering voor. Nu merk ik dat de drang steeds groter wordt om te ontdekken hoe zij dat wel hebben kunnen doen en waarom mij dat niet lukt. Ik denk dat mijn leven een heel stuk gemakkelijker zou zijn als ik dat verdomde dubbelleven kwijt was, ja ik denk zelfs dat ik nog gelukkiger was. Begrijp me goed, ik zou voor geen goud mijn BI zijn willen missen, want op het moment dat ik hier aan toegeef en mijn 2e ik aanwezig is, merk ik dat ik zo vrolijk en blij ben. Ja ik heb dan meer en makkelijker aanspraak en ben niet zo depri.

Ik denk dan ook dat het antwoord op de vraagstelling niet met macho of haantjesgedrag of zelfs mannenlijkheud te maken heeft, maar met je eigenlijke innerlijke rust en gevoel. Als dat in juist evenwicht is kom je wellicht makkelijker uit de kast.
Avatar gebruiker
joan
 
Berichten: 9
Geregistreerd: di 02 nov 2010, 01:12
Woonplaats: Nijmegen GLD

Re: Waarom blijven bi-mannen in de kast?

Berichtdoor PowerLines » za 11 dec 2010, 21:33

joan schreef:
Ik denk dan ook dat het antwoord op de vraagstelling niet met macho of haantjesgedrag of zelfs mannenlijkheud te maken heeft, maar met je eigenlijke innerlijke rust en gevoel. Als dat in juist evenwicht is kom je wellicht makkelijker uit de kast.


Ik ben het hier deels mee eens. Echter, macho gedrag kan je innerlijke rust en gevoel beinvloeden. Ik zal als voorbeeld nemen de jeugd waartoe ik behoor. De jongeren zijn behoorlijk macho's. Iedereen gaat de wedstrijd aan met de ander om te kijken wie het mannelijkst is. Dit begint vanaf je eerste schaamhaar tot de eerste keer in bed. In zulke maten meet de jeugd vaak iemand's mannelijkheid. Verder bestaat er de stereotype van een homoseksueel dat ze verwijfd zijn of dat ze (erg) emotioneel zijn. Het emotioneel zijn vind de jeugd vaak iets voor een meisje. Een meisje mag gewoon huilen, maar een jongen moet zich zelf vermannen. Waarom maakt een stereotype van een homoseksueel uit voor een biseksueel? Omdat men vaak kijkt naar het feit dat een biseksuele man valt op mannen. Het feit dat hij ook valt op vrouwen, wordt vaak achterwege gelaten. Misschien dat dit komt, omdat biseksueel niet door iedereen is geaccepteerd als seksuele geaardheid. Als een biseksueel in de jeugd ben je eigenlijk constant in contact met macho gedrag en stereotypes. Ookal heb je het gevoel en de innerlijke rust om uit de kast te komen, je doet het niet vanwege deze factoren. Je doet het niet, omdat je niet slachtoffer wilt worden van de stereotypes en omdat jij je mannelijkheid wilt bewaren, in zoverre je het hebt. Waarom zou je het trouwens willen bewaren? Omdat het er in de jeugd helaas zo aan toegaat dat ze mannelijkheid koppelen aan het krijgen van respect. De mannelijke jongens worden als 'voorbeeld' gezien en krijgen meer aanzien en dergelijke. Hoe 'vrouwelijker' je bent, des te minder dat alles vaak wordt. Daarnaast komen er nog andere zaken bij het vrouwelijker zijn kijken, zoals pesten en dergelijke.
~Party on my lovebeat~
PowerLines
 
Berichten: 1
Geregistreerd: za 11 dec 2010, 20:37
Woonplaats: Utrecht.

Re: Waarom blijven bi-mannen in de kast?

Berichtdoor joan » ma 13 dec 2010, 01:26

@ Powerlines, ik kan jou redenatie wel volgen, echter:
Als is jou reactie vergelijk met mijn 10er jaren dan lijkt mij weinig verschil (ondank >30 jaar geleden). Ja ik herinner mij de tijd dat het uitgaan begon, op school en in de disco en onder de vriendengroep werd veel gedold en gelkletst. Ook over meisjes versieren en wat er zoal gebeurde. Die thermometer waarmee je het aantal meiden mat bestond ook in mijn tijd. Ja ook op het niveau van wat je dan zoal deed. Ik herinner mij dat ik een wel heel grote hekel had aan die praat en ook ik kleste er wel in mee om bij de groep te horen; maar in werkelijkheid was alles gelogen. Ik had geen vriendinnen en toen ik op mijn achtiende een vriendin had was die wel heel veel rijper dan ik. zij was ook veel ervarener en heeft mij het nodige bijgebracht. Ik herinner mij nog steeds hoe verbaasd zij was dat ik zo groen was en ik heb altijd gewaardeerd dat zij tegen niemand heeft gezegd dat ik zo een groentje was. die ontdekkingsperiode heeft niet lang geduurd en daarna is ook een periode geweest die langduurde voordat ik weer verkering kreeg. Het vreemde was dat ik toen gelijkertijd gevoelens had voor een vrouw en man en dat die gevoelens ook welliswaar afzonderlijk maar wel gelijktijdig beantwoord werden. Dat was pas een ontdekking en goh wat werd ik toen onzeker. ik voelde me diep ongelukkig terwijl de gevoelens die het opriep wel erg goed aanvoelde. Het is de tijd geweest dat ik twee levens kreeg; mijn mannelijke kant en mijn vrouwelijke kant. Ik heb ook in die tijd geleerd, ondanks dat ik alle moppen en haat tegen het niet Hetero zijn verafschuwde, dat ik heb toegegeven aan het gewenste gedrag. Dus voor mijn omgeving werd ik de Hetero terwijl ik eigenlijk een BI ben. Dat maakt het leven in die tijd makkelijker, maar helaas haalt de tijd je dan in en blijkt dat je dus steeds ongelukkiger wordt. Nu ben ik dan in het stadium dat ik me niet op mijn gemak voel in mijn eigen ik en heb ik de tweestrijd met meijn 2 ego's. Ze bijten elkaar geregeld en de moment dat ik wens dat ik mijzelf kan zijn nemen steeds meer toe, maar aan de andere kant neemt de onzekerheid evenredig toe en dat weerhoud mij om te vertellen dat ik BI ben ondanks de momenten dat ik het wel uit wil schreeuwen. ik merk dat ik in annonimieteit het gewoon uitspreek en mij hierdoor zeer gelukkig voel, dat in tegenstelling tot de dagelijkse wereld. :oops: :oops: :oops:
Avatar gebruiker
joan
 
Berichten: 9
Geregistreerd: di 02 nov 2010, 01:12
Woonplaats: Nijmegen GLD

Re: Waarom blijven bi-mannen in de kast?

Berichtdoor Sidell » di 25 jan 2011, 01:10

Na al die reactie's hier gelezen te hebben, over het moeten conformeren aan de macho cultuur en het leiden van een dubbel leven, voel ik mij een bevoorrecht man met mijn openlijk bi-leven, iedereen weet het en mag het weten dat ik op mannen en op vrouwen val. Zo fijn dat dat eigenlijk geen issue meer is.

Ik kan het iedereen aanraden; openlijk te zijn over je bi-sexualiteit.
Avatar gebruiker
Sidell
 
Berichten: 57
Geregistreerd: do 15 jul 2010, 20:07
Woonplaats: Groningen

Re: Waarom blijven bi-mannen in de kast?

Berichtdoor Dubje » vr 28 jan 2011, 13:51

Voor mijzelf een hele grote rede is toch wel alle heisa die het met zich meeneemt, mn leven is al zo hectish genoeg.
Tuurlijk zullen mensen zeggen "dan heb je het van je hart etc" maar dan moet ik constant worstelen met mensen om me heen om geaccepteerd te worden, en simpelweg gezegd heb ik niet het idee dat ik dat er nu bij kan hebben.
Echter zeg ik wel dat dit voor mijn gevoel het geval is, zal het dan ook nooit een ander aanraden, ieder moet kunnen leven naar hoe hun zichzelf voelen.

De afgelopen jaren lijk ik me beter erdoorheen te kunnen slepen door de mensen voor te houden hoe zij mij zien, misschien is het een verkeerd punt in mijn leven om hierop in te springen ik weer het niet. wat wel weer gevaarlijk is is dat je je helemaal verliest in het "dubbeleven" doordat je er verdomd goed in word. dus eigenlijk werk je jezelf alleen maar tegen hmm.

was het maar mogelijk om ervoor te kiezen 20 jaar later geboren te worden hehe ;)

Dubje out!
ºO(¯`·Een kus is een afdruk van een indruk die met nadruk vraagt om een herdruk·´¯)Oº
Avatar gebruiker
Dubje
 
Berichten: 72
Geregistreerd: do 04 feb 2010, 00:53
Woonplaats: Gelderland

Re: Waarom blijven bi-mannen in de kast?

Berichtdoor Edwin » di 01 feb 2011, 02:41

Tja, ik heb deze vraag gesteld, maar ik hoop dat mannen die in de kast zitten een stap verder komen dan antwoorden zoals hierboven. Uit de kast komen voelt niet alleen goed, de reacties van de omgeving vallen vaak ontzettend mee. Mensen die in het algemeen negatief zijn over homoseksualiteit, reageren anders als het om iemand gaat die ze goed kennen. Vriendschap en andere banden wegen uiteindelijk zwaarder dan oppervlakkige vooroordelen. Zelfs bij sommige conservatieve christenen. Zoals bij de initiatiefnemers van het project 'It Gets Better', een hart onder de riem voor homo-jongeren die op school worden gepest:



Dat is ook mijn ervaring. Ik ben eigenlijk nooit uitgescholden of zo sinds ik voorzichtig uit de kast ben gekropen. Het enige wat me dwars zit is dat sommigen er stug over zwijgen, terwijl ik zelf ook niet geneigd ben om spontaan over mijn liefdesleven te kletsen. Behalve hier op het forum dan. En een enkeling accepteerde het nadrukkelijk, alsof ik toestemming kreeg. Maar dat vond ik alleen maar grappig.

De jeugd van tegenwoordig schijnt heel dubbelzinnig te zijn op dit gebied: 'homo' is een populair scheldwoord, maar tegelijk heeft de homohoreca het moeilijk doordat openlijke holebi-jongeren gewoon samen met hun heterovrienden uitgaan. Ik heb me rot gelachen om de film New Kids Turbo, waarin de grootste losers elkaar voor homo uitschelden. Er kwam ook een homo-stel in voor als voorbeeld van doorsnee Brabantse tv-kijkers. Die jongens leken trouwens sprekend op een Brabants stel waarbij ik wel eens heb gelogeerd 8-)
I prayed for freedom for twenty years, but received no answer until I prayed with my legs. - Frederick Douglass.
Edwin
Site Admin
 
Berichten: 773
Geregistreerd: di 05 jan 2010, 00:36
Woonplaats: Not Site Admin

Re: Waarom blijven bi-mannen in de kast?

Berichtdoor Dirkie79 » wo 30 maart 2011, 00:25

Zoals velen al schrijven, Nederland is toch bekrompener dan je zou denken, ikzelf ben sinds dit jaar echt uit de kast (aan het komen) tot ben openlijk, en ben daar heel blij mee en ga zeer zeker nooit meer terug de kast in hahahaha. Maarja, zeker in mijn kringetje en werk heerst een macho-cultuur en ist not done, maar ze vinden mij dan weer uitzondering op de regel van noem es een scheldwoord? Dirk is "cool" dat hij zichzelf is, maargoed, ben daar overgens wel heel blij mee, maar 1 ding snap ik niet aan mn zelf? DIE EEUWIGE TWIJFEL? Hoort dat bij het proces ofzo? Ik ben meeste tijd met meiden geweest naar volle tevredenheid, maar sinds ik uit de kast aan het komen ben alleen nog hoofdzakelijk mannen, en ja geniet absoluut ervan als bottum met een man te vrijen, maar voel het als lekkere sex, lust, voel geen romantiek of whatever? Zoenen is ook niet mijn ding? Dat strookt toch niet?

Snap mezelf gewoon niet meer? Ben ik wel eerlijk? Of is het wel normaal?
Dirk
Dirkie79
 

Re: Waarom blijven bi-mannen in de kast?

Berichtdoor xkarelx » do 31 maart 2011, 11:40

Waarom blijven bi-mannen in de kast?

Ik kan alleen maar voor mijzelf spreken. Ten eerste is er het schaamtegevoel. Ben je hetero of homo, dan heb je een keuze gemaakt. Met bi-zijn kan je alle kanten op. Bij mij overheerst het gevoel van schaamte t.o.v. bijv. familie, kennissen, collega's. Wat zullen zij wel niet denken over mij. Word ik dan nog wel geaccepteerd.

Voor de buitenwereld sta ik te boek als hetero. Er zijn slechts een paar mensen, die ook weet hebben van mijn gevoelens voor mannen. En dat is mijn ex-partner en mijn huidige vriendin. Allebei hebben ze mijn bi-zijn geaccepteerd, maar zien liever niet dat ik met een man een relatie opbouw. Dus samengaan van een relatie met zowel man als vrouw, wordt bijzonder moeilijk.

Nu heb ik een weekendrelatie. In de weekenden ben ik bij mijn vriendin en door de week ben ik bij mijn vriend, die ook met een vriendin weekendrelatie heeft. Op zich heb ik en ook hij daar vrede mee. Maar kloppen doet het natuurlijk niet. De eerlijkheid binnen de relatie met mijn vriendin is weg. Ik lieg dan wel niet, maar verzwijg wel het een en ander. Dat doet toch wel pijn. Ofschoon ik weet, dat ik naast de relatie met mijn vriendin ook iets leuks mag opbouwen met een man. Zij wil daar echter liever niets van weten. Kan me daar ook wel iets van voorstellen.

Kortom je loopt als biman continu tegen dezelfde problemen aan, waarvoor geen echte oplossing is te vinden. Heb me er nu bij neergelegd. Is niet anders.
xkarelx
 
Berichten: 2
Geregistreerd: do 31 maart 2011, 11:22

Re: Waarom blijven bi-mannen in de kast?

Berichtdoor Edwin » di 05 apr 2011, 02:07

Wat zijn jullie streng voor jezelf! (Dirk en Karel, allebei.) Ik ben blij om te horen dat je ook in een machocultuur jezelf kunt zijn als bi. En een weekendrelatie vind ik een creatieve oplossing. Volgens mij zouden heel wat heteromannen dat ook wel willen :)

Dirkie79 schreef:
en ja geniet absoluut ervan als bottum met een man te vrijen, maar voel het als lekkere sex, lust, voel geen romantiek of whatever? Zoenen is ook niet mijn ding? Dat strookt toch niet?


Er is toch niks mis met lekkere seks? Het is niet verplicht om voor een man hetzelfde te voelen als voor een vrouw. Het verschilt heel erg per persoon, maar er zijn wel meer bi-mannen die voor mannen alleen seksuele gevoelens hebben en alleen voor vrouwen romantische gevoelens. Het komt ook wel voor dat je pas een tijdje na je coming-out verliefd wordt op een man. Liefde tussen mannen is nog meer taboe dan seks en het is ook iets wat je moet leren, zoals je van jongs af aan hebt geleerd om met meisjes om te gaan.

xkarelx schreef:
De eerlijkheid binnen de relatie met mijn vriendin is weg. Ik lieg dan wel niet, maar verzwijg wel het een en ander. Dat doet toch wel pijn.


Is het een schuldgevoel wat je dwars zit, of een gevoel van eenzaamheid omdat je niet meer alles met haar kunt delen? Het klinkt alsof je er zelf meer moeite mee hebt dan je vriendin.
I prayed for freedom for twenty years, but received no answer until I prayed with my legs. - Frederick Douglass.
Edwin
Site Admin
 
Berichten: 773
Geregistreerd: di 05 jan 2010, 00:36
Woonplaats: Not Site Admin

VorigeVolgende

Keer terug naar Algemeen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten

cron