Lastige verliefdheid

Alles wat je te bespreken hebt over je biseksuele identiteit en je coming out, en wat niet onder seks of relaties valt.

Lastige verliefdheid

Berichtdoor Lizet_song » do 03 aug 2017, 15:40

Sinds begin dit jaar heb ik een ambulante begeleidster die mij helpt omdat ik chronisch ziek ben en ik af en toe een duwtje in de rug nodig heb.
Zij motiveert mij heel erg goed en ik kan ook goed praten over mijn up & downs bij haar. Zij is ook degene die "nu" als enigste weet van mijn biseksualiteit.
Sinds enkele weken is het vriendschapsgevoel van mijn kant enorm gestegen en overgegaan naar verliefdheid. Ook al voelde ik eerder al wel dat ik haar leuk vind en onze omgang met elkaar altijd fijn is. Als zij mij dan een berichtje stuurt met "lieverd" of "ik vind jou een leuk mens" en je bent het waard dan ben ik blij dat het niet 'persoonlijk' is want dan krijg ik geheid een rode kop en word ik verlegen. Ze is 20 jaar ouder en heeft een man, denk ook niet dat het wederzijds is maar dat gok ik alleen. Als ze naast me op de bank zit wil ik haar wel bespringen en zoenen. En begin dat knap lastig te vinden want ik word er best verdrietig van. Ook omdat ik het met niemand kan delen(vandaar dus maar hier) Zelfs gaan de fantasieën nu over dat ik bij haar en haar man ga wonen en wij een driehoeksverhouding met elkaar hebben. Ik weet niet zo goed hoe ik hier mee om moet gaan en twijfel of ik het haar moet zeggen, want ben bang om haar te verliezen want buitenom is zij ook goed voor mijn bezigheden daarnaast.
Avatar gebruiker
Lizet_song
 
Berichten: 33
Geregistreerd: di 17 jan 2017, 18:19
Woonplaats: Overijssel

Re: Lastige verliefdheid

Berichtdoor Dubbelop » do 03 aug 2017, 18:05

Hoi Lizet,

Ik herken wat je schrijft! Aangezien de inhoud van dit forum ook zichtbaar is voor niet-leden ga ik je een pb sturen. In het algemeen kan ik zeggen dat ik mezelf bij dit soort verliefdheid kritisch afvraag waarom ik die gevoelens heb. Een hulpverlener voorziet in een zekere behoefte waar de mensen in je directe omgeving niet in voorzien. Voor het menselijk gevoel is een betaalde dienst heel moeilijk te scheiden van warme affectie wanneer die dienst ingrijpt in de persoonlijke levenssfeer (hopelijk formuleer ik het zo een beetje begrijpelijk).

Groetjes,
Dubbelop
Dubbelop
 
Berichten: 13
Geregistreerd: zo 30 jul 2017, 17:45
Woonplaats: West-Brabant

Re: Lastige verliefdheid

Berichtdoor Lizet_song » ma 28 aug 2017, 21:23

Ik ben er nu uit dat dit voor mij geen 'overdrachtsgevoel' is, maar ik dus echt verliefd ben.
Ben er steeds erg gespannen door de laatste tijd, en het geeft me een verdrietig gevoel om er niet over te kunnen praten.
Vandaag is zij weer langsgekomen en ben helemaal verdrietig geworden en gefrustreerd, en voel me vastzitten in mijn eigen gevoeligheden.
Ik heb vandaag bijna mijn liefdesverklaring gedaan omdat ik zo over de toeren was, maar een verklaring die niet is gelukt.
Zit momenteel dus erg in de put hiermee, en in de knoop en ben er steeds verdrietig over.
Nou begin ik dus te twijfelen of ik het toch aan mijn ouders moet vertellen of niet, of dit verstandig is.
Tenminste... over dat ik biseksueel ben, maar misschien dat ik ook op haar val? om aan te tonen dat ik ook echt verliefd op een vrouw ben?
Avatar gebruiker
Lizet_song
 
Berichten: 33
Geregistreerd: di 17 jan 2017, 18:19
Woonplaats: Overijssel

Re: Lastige verliefdheid

Berichtdoor erwin » vr 01 sep 2017, 12:36

Hoi Lizet,
Een behoorlijk lastig verhaal, niet zozeer omdat je verliefd bent maar wel omdat zij als professional bij jou is betrokken.
Ht bespreekbaar makne met haar zou kunnen maar hopelijk kan zij daar dan wel goed mee om gaan...

groet
Erwin
hokjes zonder grenzen...
Avatar gebruiker
erwin
Moderator
 
Berichten: 1071
Geregistreerd: vr 08 jan 2010, 10:10
Woonplaats: Rotterdam

Re: Lastige verliefdheid

Berichtdoor Lizet_song » za 02 sep 2017, 14:26

Hey hey! bedankt voor je bericht.

Inmiddels heb ik afgelopen week een hoop spanning gehad, stond stijf van de spanning.
Hierdoor heb ik haar na een gesprek weer terug laten komen, omdat ik het niet meer kon.
Ik heb haar een brief laten lezen(buiten de deur, want ik trok het niet face to face) over mijn verliefdheid en hoe ik me voel.
Daarna klopte ze op de deur en heb ik haar wel binnengelaten. Eenmaal binnen gaf ze me een knuffel, en zei ze dat ze me nog zou zien zoals ik ben, dat ik in haar ogen niet verander.
Waarop volgde dat zij mij die liefde niet kon geven omdat ze al een lieve man heeft(dit wist ik natuurlijk)
Vervolgens hebben wij even op de bank gezeten en benadrukte ze weer dat ze mij echt niet anders zou zien, maar ze raakte mij aan en zei, oh dat doe ik niet weer
waarop ik zei "ik ben niet vies hoor' dit wist ze maar ze wil me dus niet meer zo aanraken. Voor mij is dit wel lastig, ik ben niet verliefd geworden op haar aanrakingen maar om'hoe zij is"
voelde dus voor mij echt als"ik ben niet vies" Zij wil overigens wel gewoon nog door met mij omdat zij het contact , leuk, fijn en gezellig vind.
Maar ik hoop dus dat ze dan niet meer dingen gaat zeggen als" ik heb veel aan je gedacht en ik mis jullie(ik en de hond)
De afwijzing moest ik uit haar mond horen, die had ik gewoon nodig, ik zag de boel niet helder door mijn verliefdheid, het constant moeten relativeren was vermoeiend, en de leegte die ze steeds achterlaat als ze weggaat. Het zat dus erg hoog en op dat punt zie ik een afwijzing ook niet als negatief. Door het uit haar mond te horen dat het niets word, kan ik het loslaten, en het een plekje geven. Liefdesverdriet heb ik, en het zou ook moeilijk zijn de eerste tijd. Maargoed, dat hoort erbij.

Vervolgens heb ik dat gedaan, en toen werd het tijd voor stap 2, het was zover om het mijn ouders te vertellen.
Ik ben die avond opgehaald en heb gezegd dat ze even moesten gaan zitten. Toen heb ik het eruit gegooid.
Ze vonden het niet erg en blijven mij gewoon zien zoals ik ben, mijn moeder benadrukte zeer" je blijft voor ons gewoon wie je bent, we gaan je niet anders zien"
Toen ook verteld dat ik verliefd ben op mijn begeleidster.
Mijn vader daarentegen reageerde nog niet echt, begon te zeggen dat hij bang was dat de begeleiding hierdoor weg zou gaan, maar geen respons op mijn seksualiteit
Maar even later ging hij hier ook in mee denk ik, en ook al is hij niet duidelijk, ik denk dat hij me ook gewoon ziet zoals mijn moeder zegt.
Ook gelijk gezegd dat ik er mee zit dat de mensen "daar " nogal wel gelovig zijn en huiverig ben voor reacties van de mensen waar ik vroeger als kind vaak kwam.
Hierop was mijn moeder erg duidelijk. 'Hun tekortkoming, pfoe ja, kan mij echt niet schelen hoor'

Dat was me het dagje wel. Erg moe, maar mijn spanning was vertrokken, alleen mijn hoofd tolde nog.
Avatar gebruiker
Lizet_song
 
Berichten: 33
Geregistreerd: di 17 jan 2017, 18:19
Woonplaats: Overijssel

Re: Lastige verliefdheid

Berichtdoor erwin » ma 04 sep 2017, 14:28

Hoi Lizet,
dus eigenlijk heeft het heel positief uitgepakt en heb je een (reuzen)stap vooruit gezet :).
Daar mag je best even moe om zijn.

groetjes
Erwin
hokjes zonder grenzen...
Avatar gebruiker
erwin
Moderator
 
Berichten: 1071
Geregistreerd: vr 08 jan 2010, 10:10
Woonplaats: Rotterdam

Re: Lastige verliefdheid

Berichtdoor Lizet_song » ma 04 sep 2017, 17:21

Ja ik heb inderdaad een grote stap gezet om het te zeggen dat ik verliefd ben, en vervolgens mijn ouders en broer/zus dat ik bi ben.
Nu moet ik alles alleen weer op een rijtje zetten en zou best moeilijk zijn met haar de eerste komende weken.
Gelukkig accepteert ze dat het wat tijd kost. Ze zei ook dat ze zich fijn bij mij voelt en ze dan zichzelf is. Dus dat was ook fijn om te horen.
En mijn ouders durven er nog niet zo over te spreken, moeten denk ik wel wennen dat ik het nu over een vrouw heb.
Maar lijkt me logisch dat hun die lijn ook even weer recht moeten trekken
maar dat betreft geen slechte reacties.
Avatar gebruiker
Lizet_song
 
Berichten: 33
Geregistreerd: di 17 jan 2017, 18:19
Woonplaats: Overijssel


Keer terug naar Algemeen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron